Şube hiyerarşisi
Şube, bölge ve merkez şeklinde katmanlı bir yapı kuruluyor. Bölge sorumlusu kendi altındaki şubeleri görüyor, şube sorumlusu yalnız kendi şubesini. Katman sayısı işletmeye göre belirleniyor.
İkinci şube açıldığında çoğu sistem çatlıyor. Her şube kendi kaydını tutmaya başlıyor, merkez rakamları toplamak için dosya istiyor ve ay sonunda toplam hiçbir zaman tutmuyor.
Çözüm şubeleri ayırmak değil, aynı sistemde kapsamla ayırmak. Herkes aynı yere yazıyor ama herkes yalnız kendi kapsamını görüyor.
Bu konuda görüşelimŞube, bölge ve merkez şeklinde katmanlı bir yapı kuruluyor. Bölge sorumlusu kendi altındaki şubeleri görüyor, şube sorumlusu yalnız kendi şubesini. Katman sayısı işletmeye göre belirleniyor.
Bir kullanıcının hangi şubeyi görebileceği isteğin içinden değil oturumundan belirleniyor. İstemciden gelen şube bilgisine güvenilen bir sistemde, adresi değiştiren kullanıcı başka şubenin verisini okuyabiliyor.
Ciro, stok ve personel performansı şube kırılımında duruyor. Karşılaştırma merkezin en çok kullandığı şey oluyor, çünkü bir şubenin düşüşü ancak diğerlerinin yanında görünüyor.
Ürün kataloğu gibi bazı veriler merkezden geliyor, fiyat ve stok gibi bazıları şubeye ait oluyor. Hangisinin nerede tanımlanacağı baştan kararlaştırılıyor, sonradan ayırmak zor.
Yeni şube kod değişikliği olmadan açılıyor. Kapanan şubenin verisi silinmiyor, arşive alınıyor, çünkü geçmiş raporlar o veriye bakmaya devam ediyor.
Her sorgu kapsamla sınırlanıyor ve bu tek bir yerden uygulanıyor. Kontrolü her sorguya elle yazmak, bir gün unutulan tek bir sorgunun bütün şubeleri birbirine açması demek.
Yapı aynı, sadece sınır daha sert. Bayi kendi verisini görüyor, merkez toplamı görüyor ve bayiler birbirini hiç görmüyor. Burada kritik olan test etmek, yani iki bayi hesabı açıp birinin kimliğiyle ötekinin kaydını istemek. Bunu varsaymıyoruz, deniyoruz.
Uygulayabiliyor. Karar hangi alanların merkezden kilitleneceği. Genelde ürün tanımı merkezde, fiyat ve stok şubede oluyor. Her şeyi şubeye bırakmak katalogun zamanla birbirinden ayrışmasına yol açıyor.
Bu bir yetki kararı değil, bir veri kararı. Ciro ve stok genelde merkeze açık oluyor. Personel bilgisi ve müşteri iletişim verisinde ise gereklilik sorgulanıyor, çünkü herkesin her şeyi gördüğü sistem bir gün sızıntı olduğunda en geniş zararı veriyor.
Sınırı şube sayısı değil veri hacmi belirliyor. Yapı baştan kapsamlı kurulduysa şube eklemek tanım işi oluyor. Sonradan eklenen kapsam ise her sorguyu tek tek gözden geçirmek demek, asıl maliyet orada.
Bu sayfa bir konuyu anlatıyor. İşin tamamını ve fiyatlandırmayı ilgili hizmet sayfasında bulabilirsiniz.
WordPress ve Elementor yüküyle yavaşlayan siteyi tasarımı bozmadan statik mimariye taşıyoruz. Eklenti bağımlılığı ve güncelleme yükü ortadan kalkar.
Yavaş açılan site ziyaretçiyi kapıda kaybediyor. Görsel, font ve JavaScript yükünü ölçüp azaltıyoruz. Hız bir his değil, ölçüm sonucudur.
Ekran okuyucuyla, klavyeyle ve düşük görüşle kullanılabilen siteler. Erişilebilirlik hem yasal bir gereklilik hem de kaybedilen ziyaretçiyi geri getiriyor.